कॉलेज संपले आता नोकरी शोधली पाहिजे, मला माझ्या नोकरित आता बदल हवाय, मी या नोकरिला वैतागलोय मला नोकरि बदलायची आहे, नोकरि शोधण्याची एक नाहि तर अनेक कारणे. नोकरी आणि तिही योग्य नोकरी शोधणे दिवसन दिवस कठिण होत चाललय, जागा ५ आणि अर्ज ५०० हि सध्याची परिस्थीती. ‘एम्प्ल्यॉयमेंट मार्केट’ हे दिवसागणिक आणखिनच अवघड होत चालले आहे आणि त्या साठीच तुम्हाला तुमच्या अंगातील सर्व कला या जॉब सर्वांच्या आधि शोधण्या साठी वापराव्या लागणार आहेत. नवीन जागा भरायची आहे तर त्या जागे साठीचा सर्वात पहिला अर्ज हा माझा असला पाहिजे आणि आपण कसे या पदासाठी योग्य आहोत हे संस्थेला सर्वांच्या आधी पटवुन देता आले पाहिजे, आणि इथेच सोशल मेडिया आपल्या मदतीला धावुन येतो.

तर या आहेत काहि सोशल मिडिया टिप्स ज्या तुम्हाला तुमचा नविन आणि ड्रिम जॉब देऊ शकतात.

लिंक्डईन:

लिंक्डईन हि वेबसाईटच मुळी आहे प्रोफेशनल नेटवर्किंग साठी. लिंक्डईन मध्ये आपण आपला प्रोफाईल बनवुन त्या मध्ये आपली व्यवसाया संबधीची माहिती देउ शकता. निट बनवला तर हा प्रोफाईल तुमचा ऑनलाईन बायोडेटाच बनुन जातो. पण बरेच जणे लिंक्डईन चा वापर पुर्ण पणे करत नाहित. लिंक्डईन मध्ये आपला प्रोफाईल हा १००% पुर्ण आहे याची खात्री करा आणि किमान एक तरी ‘रेकमेंडेशन’ आपल्या नावी असु द्या. आपल्या सध्याच्या मित्रांशी आणि सहकार्यांशी लिंक्डईन वर कनेक्टेड रहा.
लिंक्डईन मधे ‘जॉब’ असा एक विभाग आहे, तिथे जाउन तुम्ही तुमच्या स्किलसेट्स ना योग्य होईल अशी नोकरी शोधु शकता. जरी योग्य नोकरी नाहि मिळाली तरी योग्य लोके जरुर मिळतील जे तुम्हाला नोकरी शोधण्यात मदत करु शकतील. अशी लोके ओळखा आणि त्यांच्याशी जरुर कनेक्ट व्हा. उदा. एखाद्या संस्थेचा रिक्रुटमेंट हेड अथवा ह्युमन रिसोर्स मधील मंडळी.

ट्विटर:

ट्विटर चा उपयोग हा फक्त काहितरी वाद घालायला किंवा मि सद्ध्या काय करतोय हे सांगण्या पुरता नाहि तर ट्विटर वापरुन तुम्हि तुमची नवीन नोकरि शोधु शकता. ट्विटर वरती अनेक लोकांना फॉलो करण्या आधि आपला स्वतःचा प्रोफाईल निट अपडेट करा. एक योग्य फोटो (अवतार) निवडा आणि मगच लोकांना फॉलो करणे चालु करा. फक्त आपल्या बद्द्लच नव्हे तर आपल्या कार्यक्षेत्रा बद्दल हि ट्विट करत चला. ट्विटर मधे फक्त जॉब नाहि तर व्यक्तिंना शोधा, आजकाल अनेक संस्था आणि रिक्रुटमेंट एजन्सीज ट्विटर वर आहेत. ते नविन जॉब ट्विटर वरती अपडेट करत असतात. यामुळे हा जॉब ट्विट केल्याक्षणिच आपल्याला समजु शकतो. उदा. KPITCummins (@kpitcareers), ADP (@adpcareers).

फेसबुक:

फेसबुकचा तसा थेट नोकरी मिळवण्यात वापर कमी आहे पण फेसबुक मध्ये तुम्हि अनेक लोकांशी अगदी कमी वेळात संपर्क साधु शकता आणि संवाद साधु शकता. त्यामुळे लिंक्डईन आणि ट्विटर मार्फत ज्या व्यक्ती तुम्ही शोधल्या आहेत त्यांच्याशी परिचय वाढवण्या साठी तुम्हि फेसबुक मध्ये त्यांचे मित्र बनु शकता. आणि हो आपला फेसबुक प्रोफाईल अतिशय व्यवस्थितपणे बनवा. तुमच्या आवडीनिवडि, छंद, आवडते खाद्यपदार्थ, पुस्तके, लेखक इत्यादी वयक्तिक स्वरुपाची माहिती ज्या मुळे व्यक्तीचे व्यक्तिमत्व समजते, अनेक रिक्रुटर्स एखाद्याला नोकरिवर घेण्या पुर्वी त्याचा फेसबुक प्रोफाईल नक्कि पाहतात. असे होऊ देउ नका कि तुम्ही मुलाखती मध्ये माझा वाचन हा छंद आहे असे सांगाल आणि फेसबुक प्रोफाईल मध्ये वाचन बिलकुल आवडत नाहि असे लिहिलय. तुम्हाला त्वरित खोटारडा ठरवुन बाद केले जाईल. त्या मुळे फेसबुक प्रोफाईल कडेही व्यवस्थित लक्ष असु द्या.

युट्यूब:

सचिन तेंडुलकरची ड्बल सेंचुरी पुन्हा पहायची आहे, पाहिजेल तेंव्हा पाहता येईल. युट्यूब वर अनेक चाहत्यांनी तो विडिओ अपलोड केला आहे ना. पाहिजे तेंव्हा सचिनची सेंचुरी पहा. तसेस पाहिजे तेंव्हा रिक्रुटर्स ना आपली माहिती काहि क्षणात मिळवता आली आणि तिही आपल्याच मुखातुन तर? दर वेळी भेट होईलच असे नाहि या साठी आपला ‘विडिओ रेस्युमे’ बनवुन तो युट्यूब वर अपलोड करुन ठेवा. सध्या विडिओ रेस्युमे चा सर्वात मोठा फायदा म्हणजे अगदि फारच कमी लोकांचा स्वत:चा विडीओ रेस्युमे आहे. अनेकांच्यातुन वेगळे असे काहि आपले असलेले केंव्हाही चांगलेच ना. एक चांगला विडिओ रेस्युमे हा छोटा, आपल्या बद्द्ल माहिती देणारा, आपण संस्थेस कसा फायदा पोहचवुन देऊ शकु हे सांगणारा असावा.

वरिल सोशल मिडीयां सोबतच आपण गुगल अलर्ट्स, फ्रिलांसिंग, ट्विटर सर्च, स्वतःचा ब्लॉग इत्यादि वापरुन हि जॉब शोधु शकता. हे सर्व पर्याय जर एकत्रित पणे व्यवथित नियोजन करुन वापरले तर फक्त आपल्या नजिकच्याच नव्हे तर संपुर्ण जगातील रोजगारसंधी आपणास उपलब्ध होतील, गरज आहे ती फक्त ‘सोशल’ होण्याची.

आशिष कुलकर्णी
लेखकाशी संवाद साधण्या साठी आशिष कुलकर्णी यांचा ट्विटर आय्.डी: http://twitter.com/ashish963

Raju Parulekar

जेम्स डब्ल्यू. लेन हा लेखक प्राध्यापक असून तो मॅकॅलेस्टर कॉलेजच्या धार्मिक अभ्यास केंद्राचा प्रमुख आहे. टेक्सास विद्यापीठातून पदवीधर झाल्यानंतर त्याने एमटीएस आणि टी.एचडीच्या पदव्या प्रसिद्ध हार्वर्ड विद्यापीठातून घेतल्या.

जेम्स लेननं ‘शिवाजी : हिंदु किंग इन इस्लामिक इंडिया’ हे वादग्रस्त आणि शिवाजी महाराजांविषयी बदनामीकारक पुस्तक लिहिलं. या वादग्रस्त पुस्तकात शिवाजी महाराजांची जी विपर्यस्त बदनामी त्याने केली ती करण्यामागचा त्याचा हेतू अजूनही कळलेला नाही. या पुस्तकाविरुद्ध आंदोलन करणाऱ्या व भाषणं ठोकणाऱ्या ८० टक्के जणांनी हे पुस्तक वाचलेलंही नाही. या पुस्तकावरून भांडारकर संस्था तोडण्यात आली वगैरे इतिहास आहे.
परंतु या पुस्तकाबाबत एक अतिशय महत्त्वाची बाब म्हणजे, २००४ च्या १६ मार्चला ‘द हिंदू’ या वर्तमानपत्रात मुलाखत देताना ‘आपण या पुस्तकाच्या बंदीच्या विरोधात आहोत,’’ असं लालकृष्ण आडवाणी देशाचे उपपंतप्रधान व गृहमंत्री असताना ठामपणे म्हणाले होते. तेव्हा त्यांच्याबरोबर सत्तेचं श्रीखंड खाणारी शिवसेना कुठेच ब्र काढू शकली नाही. शिवाय हिंदुत्त्वाच्या आणि या महान मराठी राज्याच्या अभिमानासाठी सत्ता वा युती तोडण्याची साधी भाषाही केली नाही.

बाकी आताच्या सत्ताधारी पक्षांनी मराठा जातीचं ध्रुवीकरण करण्यासाठी हा इश्यू बराच काळ रेंगाळत ठेवला. मग त्या पुस्तकावर बंदी घालण्यात आली. ती आता न्यायालयाने उठवली आणि पुन्हा राजकारण्यांच्या पावसाळ्यातल्या छत्र्या उघडल्या गेल्या.

जेम्स लेन याचा राग येण्याची जी मुख्य कारणं आहेत त्यातलं सर्वात महत्वाचं म्हणजे त्याने महाराजांची जी बदनामी केलेली आहे ती एका इतिहास संशोधकाला काळीमा फासणारी आहे. त्यात कोणताही तर्क किंवा विश्लेषणाच्या आधारावर न करता हे सारं त्याने (त्याच्याच म्हणण्याप्रमाणे) सांगोवांगीच्या गप्पांमधून त्याला जे वाटेल ते लिहिलंय. त्याला या सांगोवांगीच्या गप्पांमधून असल्या भंपक गोष्टी कोणी सांगितल्या हा एका वेगळ्या संशोधनाचा विषय आहे. पण ते कोण असू शकतील याचा आपल्या पूर्वग्रहदूषित मतांचा धांडोळा घेऊन आपले द्वेषमूलक स्कोअर सेटल केले जात आहेत. हे जेम्स लेनच्या गुन्ह्याएवढंच भयंकर आहे. शिवाय आपण शिवाजी महाराजांची बदनामी करणाऱ्या या पुस्तकावर बंदी घालत होतो किंवा देशातून त्याचं उच्चाटन करणार आहोत ते मुळात नेटवर उपलब्ध आहे. अगदी त्यातल्या भयंकर, विपर्यस्त मजकुरासहीत! मग भांडारकर संस्था फोडून काय मिळवलं?

जेम्स लेनचा जो अधिक भयंकर गुन्हा आहे तो म्हणजे या पुस्तकात ही बदनामी महाराष्ट्रीयांच्या डोक्यावर खापर फोडून केलेली आहे. Maharashtrians tell jokes naughtily… हे म्हणजे प्रत्येक मराठी माणसाला चरचरवणारं आहे. आणि हार्वर्डसारख्या विद्यापीठात शिकलेल्या इतिहास संशोधकाला लाज वाटणारं आहे. या व्यतिरिक्त मध्ययुगातील मापदंड लावून महाराष्ट्र व भारत यांच्या मूल्यव्यवस्थेची चिकित्सा करणं हे अतिशय धक्कादायक आहे. कारण त्या काळातल्या पाश्चिमात्य व पौर्वात्य मूल्यव्यवस्थेत प्रचंड फरक होता. जग आजच्या प्रमाणे तेव्हा एवढं जवळ आलेलं नव्हतं.

पुस्तकाच्या ९१ क्रमांकाच्या पानावरचा मजकूरही अत्यंत आक्षेपार्ह आहे. तो म्हणजे, ‘‘व्यक्तिगत आयुष्यात शिवाजी महाराजांना सुख नव्हते. त्यांचा जनानखाना होता. त्यांची भूमिका व महत्त्वाकांक्षा मोठा राजा बनण्याची होती. या देशात स्वत:चं राज्य निर्माण करण्याची त्यांची भावना होती. इस्लामिक तख्त उलटवून टाकण्याची त्यांची इच्छाच नव्हती. उलट ते धार्मिक नव्हते. साधुसंतांबद्दल त्यांना फारसा आदर नव्हता.’’ ज्यासाठी मराठी माणूस खवळून उठला ती ही वाक्यं नव्हेत. पण ही वाक्यंसुद्धा शिवाजी महाराजांचं चरित्र व चारित्र्य ज्याला माहीत आहे त्याचं रक्त खवळून टाकते.

या सर्व काळात केंद्रात भाजपप्रणित शिवसेना पुरस्कृत सरकार होतं हे विशेष. त्यावेळी बराच इतिहास घडून गेलेला आहे.
महाराष्ट्रातल्या घराघरात महाराजांची कहाणी ही मुलामुलींच्या चारित्र्यसंवर्धनासाठी आणि आपल्या महाराष्ट्राचा मूळपुरुष म्हणून सांगितली जाते. न्यायालयांमध्ये काय चालतं हे सर्वानाच माहीत आहे. आता न्यायव्यवस्थेच्या चरित्र व चारित्र्यावर बोट ठेवलं तर बोट भ्रष्टाचाराने बरबटून निघेल. लोकशाहीत जनता सार्वभौम असते, न्यायालय नव्हे. भारताला जनतेनं स्वातंत्र्य मिळवून दिलं. मुंबईसह संयुक्त महाराष्ट्र झाला कारण जनता लढली. तेव्हाही ही न्यायालयं संयुक्त महाराष्ट्राच्या लढय़ापासून सामान्य जनतेला परावृत्त करण्यासाठी त्यांना जबर शिक्षा ठोठावत होती.
आता प्रश्न उरतो की, काय करायला पाहिजे? तर पहिल्यांदा या विषयावर लढणाऱ्या प्रत्येकाने नेटवर जाऊन ते पुस्तक वाचायला हवं. आडवाणींना पुन्हा त्यांचं मत तेच आहे का, ते विचारायला हवं (म्हणजे ते रिटायर्ड व्हायला मोकळे.). ते आधी ‘जीना’ चुकले. मग ‘लेन’ चुकले. आता एवढी बोंबाबोंब करणाऱ्या शिवसेनेला त्या वेळी आपल्याच गृहमंत्र्याला जाब का विचारता आला नाही? बाळासाहेब ठाकरेंना हा प्रश्न विचारायला हवा की नको? की सत्ता आणि पैशाचं श्रीखंड मिळालं की महाराज कुणाला आठवतात? सामान्य जनतेला हे राजकारणी मूर्ख बनवतात ते हे असे.

या साऱ्यात दु:खद बाब अशी आहे की, आपण जेम्स लेनचं काहीही वाकडं करू शकणार नाही. आपण भवानी तलवार, वाघनखं, कोहिनूर हिरा तरी कुठे आणू शकलो? आपण गोऱ्या कातडीला फार मानतो. गोऱ्यांनी आपल्यावर दीडशे वर्षे राज्य केल्यामुळे हा न्यूनगंड आलेला आहे.
जेम्स लेनसारखे तथाकथित इतिहास संशोधक याचा फायदा उठवतात. बुद्धय़ांकामध्ये मराठी माणसं अनेक गोऱ्यांपेक्षा खूप जास्त पुढे आहेत. एकदा मानसिक गुलामगिरी काढली म्हणजे झालं. जेम्स लेनच्या निमित्ताने जी राजकीय धूळवड चाललेली आहे त्याचा संबंध वास्तविक शिवाजी महाराजांच्या मोठेपणाशी नसून आपण ‘प्रतिशिवाजी’, ‘अतिशिवाजी’ आहोत अशा आरोळ्या मारण्यासाठी आहे. वास्तवात महाराज ते महाराज. त्यांनी शिवाजी पार्कात ‘प्रतिशिवाजी’, ‘अतिशिवाजी’ यांप्रमाणे भाषणे न ठोकताही आपल्याला मराठी माणसाला आत्मसन्मान मिळवून दिला. जेम्स लेनची लायकी ती काय? शिवाजी महाराजांची प्रतिमा डागाळायची हिंमत खुद्द त्यांच्या शत्रूंनाही झाली नव्हती.

अशा लेनचा बदला घ्यायला मदनलाल धिंग्राच पाहिजेत. हे येऱ्यागबाळ्याचे काम नाही. इथे चार पुतळे जाळून आणि चार ब्राह्मणांना टरकवून काय होणार? न्यायालयं लेनच्या बाबतीत प्रेमळ असतील तर आंतरराष्ट्रीय स्तरावर ही लढाई लढली पाहिजे. आपले सर्व नेते मजा मारायला परदेशात शंभरवेळा जातील पण लेनचा प्रश्न आंतरराष्ट्रीय स्तरावर नेऊन लढाई जिंकण्याची इच्छा यांपैकी कुणात आहे? कुणातही नाही! ते दिवस गेले. श्यामजी कृष्ण शर्मा, मदनलाल धिंग्रा, स्वा. सावरकर, सुभाषबाबू बोस परक्यांच्या भूमीत जाऊन या भूमीची लढाई लढले. असंख्य त्रास, अपमान पचवूनही.

जेम्स लेनच्या पुस्तकावर आपण जेवढं कमी बोलू, लिहू, बोंबाबोंब करू तेवढं लवकर ते पुस्तक मरेल. आपण इथे लेनचे पुतळे जाळून त्या पुस्तकाचं महत्त्व उगाचच वाढवत आहोत आणि लेनलाही मोठा करत आहोत. हे पुस्तक मी नीट वाचलंय. माझं मत हे की, या पुस्तकाला कोणताही खरा आंतरराष्ट्रीय दर्जाचा इतिहास संशोधक सरळ कचऱ्याच्या डब्यात टाकेल.

कुणाला याविरूद्ध लढाई लढायचीच असेल तर ती आंतरराष्ट्रीय पातळीवर लढावी लागेल. तो प्रयत्न आपण नक्कीच करू शकतो. नाहीतर लेन तिथे बीअरचे घुटके घेत मजा मारतोय आणि आपण आपल्याच संस्था फोडून नि लेनचे पुतळे जाळून आपलंच हसं करून घेत राहू. पण हे ‘प्रतिशिवाजी’, ‘अतिशिवाजी’ यांना कोण समजवणार?

असले प्रश्न सोडवण्यासाठी आधी प्रश्न नीट समजून घ्यावा लागतो. पण त्यात कोणालाही रस नाही. तो रस फक्त शिवाजी महाराजांना होता. त्यांना मानाचा मुजरा!
आपल्याला प्रश्नांचं उत्तर शोधायला जमत नाही म्हणून आपल्या अनुयायांनाच प्रश्नाचा भाग बनवणाऱ्यांपासून सावध राहा. ते जेम्स लेन एवढेच शिवाजीद्रोही आहेत. कळेल तुम्हाला.. हळुहळू..!

आपली प्रतिक्रिया नक्कि कळवा.

बाभळी बंधार्‍याची पाहण्यासाठी जमावबंदी आदेश मोडून महाराष्ट्रात घुसखोरी करणारे आंध्र प्रदेशचे माजी मुख्यमंत्री चंद्राबाबू नायडू यांच्यासह तेलगु देसमच्या आमदार, खासदारांना पोलिसांनी शुक्रवारी अटक केली आहे. क्रांतिकारक असल्याचा आव आणत चंद्राबाबूंनी आपल्यावर कोणताही गुन्हा लावा, जेलमध्ये टाका पण जामीन घेणार नाही, असा आव आणला होता. जामीनास नकार दिल्यानंतर त्यांना धर्माबादच्या आयटीआयमध्ये फाईव्हस्टार व्यवस्थेत ठेवण्यात आले होते. आज त्यांची दोन दिवसांची कोठडी संपल्यानंतर नायडू यांना पुन्हा न्यायालयासमोर उभे करण्यात आले. त्यांनी पुन्हा जामीन नाकारल्याने न्यायालयाने त्यांच्या कोठडीत 26 जुलैपर्यंत वाढ केली. त्याचबरोबर त्यांना धर्माबादच्या बाहेर हलवावे, असा आदेशही दिला.

यांचे लाड पहा: महाराष्ट्राच्या गाड्या भंगार आहेत, मी अशा गाडीत बसणार नाही. माझ्यासाठी एसी गाडी आणा. महाराष्ट्राचे मुख्यमंत्री येथे येऊन आमच्याशी बोलल्याशिवाय आम्ही येथून हलणार नाही.

आपल्या बद्दल थोडे काहि..
नमस्कार! माझं नाव रोहन जगताप आणि मी  इलेक्ट्रॉनिक्स इंजिनिअर आहे. पण मला वाटतं त्याहीपेक्षा अधिक मी लेखकच आहे. मी एकदा मन लावून लिहायला सुरुवात केल्यावर तासंतास लोटलेले मला समजत नाहीत. यावरून तरी असंच वाटतं की, कदाचीत हेच माझं सर्वात आवडतं काम असावं! डिसेंबर २००७ मध्ये मी मराठी ब्लॉगविश्वात प्रवेश केला. त्याआधी काही महिने मी मनोगतवर लिहित होतो. ‘कथा ना व्यथा’ आणि ‘मनात राहिलं मन एक’ हे दोन ब्लॉग कदाचीत जुन्या ब्लॉगर्सना माहित असतील. दोन वर्षांपूर्वी मी ‘मनात राहिलं मन एक’ हा कवितासंग्रह प्रकाशीत केला आणि सध्या त्याच्या पुनः प्रकाशनाची तयारी करत आहे. दरम्यान 2know.in हा तंत्रज्ञानावर आधारीत ब्लॉग मी जानेवारी १० मध्ये सुरु केला आणि आता त्याला अगदी उत्तम प्रतिसाद लाभत आहे.

2know.in

2know.in चालु करण्यामागची संकल्पना काय?
इंटरनेटवर एखादी वेबसाईट यशस्वीरित्या चालवायची असेल, तर त्यासाठी आपल्याला आपल्या वेबसाईटवर सतत काही ना काही लिहित राहावं लागतं! दोन वर्ष मी एक हौशी लेखक, कवी म्हणून जालावर वावरत होतो आणि आता मला माझी एखादी प्रोफेशनल वेबसाईट हवी होती. माझी ही ईच्छा पूर्ण करणारा एक उत्तम मार्ग म्हणून आपण 2know.in च्या उगमस्थानाकडे पाहू शकतो. कारण तंत्रज्ञानावर आधारित ही वेबसाईट चालवण्यासाठी लागणारी ज्ञानसंपदा मी मागिल दोन वर्षात कमावली होती. त्यामुळे विषयांची कमी नव्हती, आणि ‘तंत्रज्ञान’ हा विषय असल्याने 2know.in ला प्रोफेशनल टच देखील मिळणार होता.

2know.in नक्कि आहे तरि काय?
‘इंटरनेट, मोबाईल, संगणक’ या तीन शब्दांत 2know.in चे सर्व विषय सामावलेले आहेत. यात देखील बहुतेक लेख हे ‘इंटरनेट’शी संबंधीत विषयांवरच लिहिले गेले आहेत. आणि मला सांगताना आनंद वाटतो की, नुकतेच 2know.in चे १०० लेख पूर्ण झाले आहेत. योगायोगाने त्याच्या आदल्या दिवशीच माझ्या अ‍ॅडसेन्स अकाऊंटनेही पहिल्यांदाच $१०० टप्पा गाठला. पण तो विषय वेगळा आहे!

या वेबसाईट साठी आपण कुठुन माहिती गोळा करता?
हम्‌म्‌ऽऽऽ ‘आज काय लिहायचं!?’ हा प्रत्येक प्रोफेशनल ब्लॉगर समोरचा एक मोठा प्रश्न असतो. कधी हा प्रश्न लगेच सुटतो, तर कधी या प्रश्नाचा शोध घ्यावा लागतो. बहुतेक वेळा सहज म्हणून इंटरनेट सर्फ करत असतानाच मला माझ्या प्रश्नाचं उत्तर मिळत राहतं. पण कधीकधी खास हा प्रश्न सोडवण्यासाठी देखील मला इंटरनेट सर्फ करावा लागतो. एखादा विषय मिळाल्यानंतर त्याअनुषंगाने जालावर त्याचा शोध घेतला जातो आणि मिळणार्‍या माहिती सोबत मग लेख तयार होत राहतो.

इंटरनेटची जागतिक भाषा हि ईंग्रजी असताना आपल्या वाचकांशी संवाद साधण्यासाठी आपण मराठी भाषा का निवडली?
खरं तर दुसर्‍या एका वेबसाईटवर मी इंग्रजी लेख लिहतो. पण तरीही मला वाटतं की, मी माझ्या मातृभाषेतूनच अधिक चांगल्याप्रकारे व्यक्त होऊ शकतो. आणि हीच मराठी भाषा निवडण्यामागे माझी मुळ संकल्पना होती. आपण जे लिहित आहे ते मनापासून लिहिल्याचे समाधान लाभावे हा देखील एक सुक्ष्म हेतू त्यामागे होता. आणि येत्या काही महिन्यात, वर्षात ‘गुगल ट्रांसलेट’ मराठीसाठी काम करु लागले, तर भाषेची समस्या उरणार नाही, हा देखील एक विचार माझ्या मनात होता.

किती वेळा आपण वेबसाईट अपडेट करता आणि सध्द्या आपल्या वेबसाईटला किती लोके भेट देतात?
मार्च महिन्यात मी रोज एक लेख लिहायचो, पण सध्या माझ्याकडे कमी वेळ असल्याने, अत्यंत नाईलाजाने मला लेखांची फ्रिक्वेंसी कमी करावी लागत आहे. मे महिन्याच्या आकडेवारीनुसार ज्यादिवशी माझा लेख प्रकाशीत होतो, त्यादिवशी माझ्या साईटला साधारणतः १००-१२५ लोक भेट देतात आणि ज्यादिवशी लेख प्रकाशीत होत नाही, त्यादिवशी ४०-७५ लोक साईटला भेट देतात. ‘सर्च इंजिन ट्रॅफिक’ ही मराठी वेबसाईट समोरील खूप मोठी समस्या आहे. 2know.in हायली सर्च इंजिन ऑप्टिमाईज्ड आहे. 2know.in वरील कोणताही शब्द तुम्ही मराठी गुगल वर सर्च केलात तर 2know.in अनेकदा पहिल्या पाच क्रमांकात येते. (उदा. फेसबुक, ट्विटर, मराठी वेबसाईट इ.) पण दुर्देवाने १० करोड लोकसंख्येच्या महाराष्ट्रात मराठीतून सर्च करणार्‍यांचे, मराठी गुगल वापरणार्‍यांचे प्रमाण नगन्य आहे. माझा १ इंग्रजी लेख काहीही न करता सर्च इंजिनच्या माध्यमातून दिवसाला १५० भेटी मिळवतो. याऊलट मराठीची स्थिती आहे. सर्च मध्ये इतक्या वर असूनही १०० हून अधिक लेखांचा समावेश असलेल्या 2know.in ला सर्चच्या माध्यमातून एकूण भेटींच्या केवळ १२% ते १५% भेटी मिळतात. तरीही एकंदरीत विचार केल्यास परिस्थिती समाधानकारकच म्हणावी लागेल.

दर महिना किती विसीटर्स असावेत, किती लोकांनी आपली वेबसाईट पहावी, आपले काहि लक्ष्य आहे का?
ऍलेक्सा वेबसाईटच्या जागतीक क्रमावारीत १ लाखाच्या आत प्रवेश मिळवणं! हे माझं प्राथमिक उद्दीष्ट आहे. आणि भेटींच्या बाबतीत बोलायचं झालं तर दिवसाला ५ ते १० हजार व्हिजिटर्स माझ्या वेबसाईटला मिळायलाच हवेत असं मला वाटतं. आणि १० करोड लोक जी भाषा बोलतात, त्या भाषेच्या बाबतीत असं का घडू नये!? अशी अपेक्षा ठेवायला नक्कीच काही हरकत नाही.

आपल्या वेबसाईट सद्ध्या कुठे आणि कुणापर्यंत पोहचली आहे?
मराठी ब्लॉग, वेबसाईट हे बहुतेक करुन पुणे, मुंबई किंवा परदेशस्त राहणार्‍या उच्च मध्यमवर्गीय मराठी लोकांचं माध्यम आहे. आणि गंमतीची गोष्ट म्हणजे कोणत्याही ब्लॉगला मिळणारे बहुतेक व्हिजिटर्स हे ऑफिसच्या संगणकावरुन आलेले असतात. कारण शनिवार, रविवारी डाऊन झालेली ट्रॅफिक तुम्ही पाहू शकता मला वाटतं प्रत्येक घरात संगणक पोहचायला हवा. इंटरनेटचा वापर करणारे मराठी लोक फारच कमी आहेत. त्यातही त्यावर मराठीचा वापर करणारे मराठी लोक कमी आहेत. तर ही संख्या वाढायला हवी. मी असं म्हणत नाही, की ते हे जाणूनबजुन करतात! कारण ते मग असं होईल, जसं की, मराठी चित्रपटसृष्टीतले काही लोक म्हणतात,‘मराठी माणसाने मराठी चित्रपटाकडे पाठ फिरवली’. स्वतः दर्जाहीन कलाकृती सादर करुन त्याचं खापर दुसर्‍याच्या माथी मारणं हे अगदी मूर्खपणाचंच आहे. पण मी मराठी लोकांना सांगू ईच्छितो की, मराठी ब्लॉग मराठी चित्रपटांसारखे दर्जाहीन नाहीयेत. तर त्यांचा प्रचार होत नसल्याने ते मराठी माणसांपासून दूर आहेत. पण कोणतीही गोष्ट खरी देदिप्यमान असेल, तर त्याचं तेज कोणीही रोखू शकत नाही. मराठी ब्लॉगलाही लवकरच चांगले दिवस येतील.

आपल्या वेबसाईट वर अनेक शब्द हे टेकनिकल आहेत (technical jargonस), आपल्या मराठी वाचकांना याचा कसा फायदा होईल आणि या गोष्टी मराठी वाचकांसाठी या गोष्टी समजण्यास सोप्या होत आहेत का?
माझ्या कित्येक मित्रांना ऑर्कुट आणि ईमेल च्या पलिकडे इंटरनेटवरील काहीही समजत नाही. मला सांगताना आश्चर्य वाटतं, पण त्यांना माझी वेबसाईटदेखील समजत नाही! म्हणजे त्यात आहे काय!? जायचं आणि वाचायचं! पण ऍड्रेस बारमध्ये जाऊन पत्ता टाईप करण्यापासून त्यांना सांगावं लागतं. इंटरनेट बाबत इतकं घोर अज्ञान आजच्या पिढीत पाहायला मिळतं, तर मग २०-४० वर्ष पुढे असणार्‍या एक दोन पिढ्यांचे काय? म्हणजे याला काही सन्माननीय अपवाद आहेतच! खरं तर जालावर मराठी माणसासाठी मराठीतून शिकण्यासारखं खूप काही आहे. मी जेंव्हा इंटरनेटच्या संपर्कात आलो तेंव्हा मला त्यातलं अ की ब कळत नव्हतं. सारं काही मी स्वतः वाचून शकत राहिलो. आज जी माहिती मराठीतून मिळत आहे, ती त्यावेळी उपलब्ध असती, तर माझा प्रवास हा कदाचीत अधिक सोपा झाला असता. तरीही मला एका गोष्टीचं समाधान वाटतं, आनंद वाटतो, की आज मी इतरांचा प्रवास सोपा करत आहे. आणि अनेक मराठी लोकांच्या मला त्याबाबत सकारात्मक प्रतिक्रियाही मिळत आहेत. आपल्या मातृभाषेतून मिळणारं शिक्षण हे कधीही सोपं असतं!

आपल्या पुढच्या वाटचाली साठी काय योजना आहेत?
खरं तर करण्यासारखं खूप काही आहे. ‘लिहिणं’ ही माझी आवड आहे. जालावर भ्रमंती करत असताना डोक्यात मध्येच एखादी युक्ती चमकून जाते. आणि मग ती सत्यात आणण्यासाठी मोठ्या प्रमाणात वेळ खर्च होणार, हे जसं लक्षात येतं, तसं मी ती युक्ती माझ्या मोबाईलवर टिपून ठेवतो. जेणेकरुन योग्य वेळी मला त्यावर काम करता येईल. आर्थिक दृष्ट्या मोठ्या आणि एकाहून अधिक लोकांचा समावेश करता येईल अशा अनेक संकल्पना मराठीत आणता येतील. पण मला वाटतं त्यालाही अजून ५-१० वर्ष जावी लागतील. 2know.in च्याच बाबतीत बोलायचं झालं तर वर सांगितल्याप्रमाणे रँक आणि ट्रॅफिकचं उद्दीष्ट तर आहेच, शिवाय दर्जाच्या बाबतीत मी नेहमीच जागरुक असतो. आज जसं काम मी करत आहे, त्यातच अधिक चांगली भर मला टाकायची आहे.

आपल्या वाचकांसाठी काहि संदेश?
वाचकांनी प्रतिक्रियांच्या माध्यमातून आत्तापर्यंत मला भरभरून पाठिंबा दिला आहे. असंच सदैव माझ्या पाठिशी रहा, यातूनच मला अधिकाधिक चांगलं काम करण्याचं बळ मिळत राहिल. जालावर, इंटरनेटवर अधिकाधिक मराठीचा वापर करा. शोध घेण्यासाठी मराठी गुगलचा मराठीतून वापर कराल, तरच तुमच्यासाठी मराठीत उपलब्ध असणारं ज्ञानभांडार उघडलं जाईल. तंत्रज्ञानावरील नवनवीन माहितीसाठी 2know.in ला सदैव भेट देत रहा!

शेवटी, आपले “महाराष्ट्र माझा” बद्दलचे मत..
मला वाटतं ‘महाराष्ट्र माझा’ या नावातच सारं काही आहे! जितकं सहज सुंदर नाव! तितकीच सहज आणि सुंदर अशी ही वेबसाईट आहे. जीवनातील सर्व बाजूंना या वेबसाईटने स्पर्श केला आहे. त्याबाबत मी या वेबसाईटचे मालक आशिष कुलकर्णी यांचे अभिनंदन करतो. त्यांनी असंच दर्जेदार काम करत रहावं अशी माझी मनोमन ईच्छा आहे. ‘महाराष्ट्र माझा’ च्या पुढील उज्ज्वल वाटचालीसाठी माझ्या मनःपूर्वक शुभेच्छा!

तर हे होते टुनो.इन चे रोहन जगताप.

राजकीय भांडणातसुद्धा
मराठी बाणा जपायला लागले.
अगदी ठाकरी शैलीमध्येच
एकमेकांना झापायला लागले.

मराठी माणसाच्या नावाखाली उद्धव
वेगवेगळे हेतु आहेत
त्यांचे प्रबोधन कुणी करावे ?
ते तर प्रबोधनकारांचे नातु आहेत.

सेनापतींच्या बाळकडूमुळेच
हा मार्मिक सामना रंगतो आहे !
चित्र-विचित्र व्यंग पाहून

दोन्हीकड्चा सैनिक खंगतो आहे !!

-सूर्यकांत डोळसे,पाटोदा (बीड)

निरमा वॉशिंग पावडर

नमस्कार,

आज फेसबूक वरती माझ्या मित्राने माझ्या सोबत एक विडीओ शेअर केला, वॉशिंग पावडर निरमा ची जाहिरात एक मुलगा गिटार वर वाजवत होता. मस्त जाहिरात आहे ना निरमाची? अजुन जशीच्या तशी आठवते, अगदी तोंडपाठ आहे. खुप छान वाटले ती निरमाची ट्युन एकुन. त्या नंतर मला त्या सगळ्या जाहिराती पहायच्या होत्या ज्या मी लहानपणी दुरदर्शन वर पाहत होतो. खाली काहि आपल्या लाडक्या जाहिराती आहेत, तुम्ही पण पहा.

निरमा:
वॉशिंग पावडर निरमा, वॉशिंग पावडर निरमा, दुध सी सफेदी निरमा से आयी…

वीको टरमरीकः
देखो कूंदननसी चमके हमारी प्यारी बन्नो, हल्दी और चंदन

लुना:
चल मेरी लुना

सर्फः
ललीताजी

हमारा बजाजः
बुलंद भारत कि बुलंद तस्वीर… हमारा बजाज

धारा:
धारा धारा शुद्ध धारा…. जलेबी?

रसना:
आय लव यु रसना, हि अंकिता तर सगळ्यांच्या घरा घरात पोहचली होती.

फेविकॉलः
येह फेविकॉल का जोड है, तुटेगा नहि.

नेसकेफे:
टेस्ट टु गेट यु स्टार्टेड..

गोल्ड्-स्पॉटः
द झिंग थिंग, हे गोल्ड्-स्पॉट पिलेले मला तर काहि आठवत नाहि, पण या गोल्ड्-स्पॉट च्या बाटल्या पाहिलेले आठवतय.

तुम्हाला कश्या वाटल्या या जाहिराती? तुमच्याहि आवडिच्या काहि जाहिराती असतीलच, त्या कोणत्या आहेत, या जाहिरातींशी काहि आठवणी जोडलेल्या आहेत का आपल्या, काहि जुन्या आठवणी? कळुदे आम्हा सर्वांना.

आशिष कुलकर्णी,
महाराष्ट्र माझा

However, today when I checked my fan pages, good news, now people can choose tab of their own choice as facebook landing tab. It seems facebook has rolled back their decision. Now you can choose whatever tab you want to be a landing tab for your business fan page on facebook.

Fan page of www.yesiconfess.com

http://www.facebook.com/MuscleMakerGrill is the fan page that I developed and delivered to my friend, after the decision by facebook obviously my friend was not happy to see wall as default landing page. Now, if you visit the fan page you can see Our Story as default landing tab though the fans are less than 10000 in number.

This will certainly give boost and encouragement to small business owners to go on facebook and tap the almost 500 million users. I hope facebook sticks to its decision of allowing custom and FBML developed tabs to be landing tab so that people can make most out of the facebook and their investments.

You can reach me on twitter @ashish963

I finished working for one of my client for his facebook fan page (http://www.facebook.com/MuscleMakerGrill). Created new tabs in facebook fan page. However today I observed that the landing tab for facebook fan page is WALL not the FBML enable Our Story tab. I thought there must be problem with settings. I tried to change the settings and revert the landing tab again to Our Story. And I saw it, the most shocking moment for me on facebook. Facebook is now offering only WALL or INFO tabs to be landing page for business fan pages.

Changed Facebook Fan Page Settings

After going through different discussions I found that fan pages of Victoria Secret, Coca Cola, Pepsi, Walgreens are working fine however TacoBell is showing the same problem. TacoBell has more than 1,046,500 fans (people who like the facebook fan page of TacoBell). Though they have a FBML tab the default landing tab is wall. There is no official announcement by facebook that they are going to change or has already changed the settings for default landing tab for facebook fan pages. We can still hope that this is a bug hit to facebook and facebook will soon restore the options to choose tab of your choice as default landing tab on facebook fan pages.

Are you facing the same problem? Let me know if you are facing the same problem with facebook fan pages keep your link, I will update you on the situation. For updates I am on twitter at @ashish963 and is available on facebook as well, facebook.com/ashish963

Update:

A update has been posted on forum for developers by Facebook, the update reads as:

Hello all,

We apologize for not messaging this earlier. Facebook recently made a change requiring that Pages be authenticated before enabling the ability to set a landing tab beyond Wall or Info. To be eligible for authentication, a Page must have greater than 10k fans or the Page admin must work with their ads account manager. If you are already working with an account representative, please contact that representative to begin the authentication process. If you do not work with an account representative, you can use this contact form to inquire about working with an account representative.

Also, for advertisers who don’t have a representative or 10k fans, and want to run ads and land users on a specific tab, you can still do so with standard Facebook ads by making their Destination URL as the URL incl. your tab.  Unfortunately, this currently will not work with “Fan”  ads.

Thanks,
Matt Trainer

So it seems that facebook fan pages with less than 10k fans will be able to show either Info or Wall tab as default landing page and not the custom created tabs with FBML. In order to allow custom created welcome tab as facebook fan page landing tab facebook now requires fan page to be authenticated and this authentication procedure is initiated for the fan pages with more than 10000 fans. Not a good news for lots n lots of small business owners who are using FB for their business purpose as well.

Please read: Facebook “Fan Page Landing Tab” Issue Resolved for further updates.

महाराष्ट्र माझा आता फेसबुक वर सुध्दा.

फेसबुक हि जगातली सर्वात मोठी ”सोशल नेटवर्कींग साईट” आहे. फेसबुक चे ४० करोडहुन अधिक युजर्स आहेत. फेसबुक मार्फत तुम्हाला महाराष्ट्र माझाचे नवीन लेख तर वाचायला मिळतीलच पण त्या शिवाय आपली मते मांडण्याचे एक नवीन व्यासपीठ हि मिळणार आहे. फेसबुक मार्फत आपण आपल्या मित्रांशी संपर्क ठेऊ शकता, नवीन मित्र बनवु शकता आणि नवनवीन माहिती हि मिळवु शकता. चला तर लवकर महाराष्ट्र माझाच्या फेसबुक फॅनपेज ला भेट द्या आणि तेथील “लाईक” बटन वर क्लिक करुन महाराष्ट्र माझा चे फेसबुक वर मित्र बना.

इथे क्लिक करा: http://www.facebook.com/MaharashtraMajha

हा लेख लिहित असताना आणि तुमच्या पर्यंत पोहचण्या आधिच महाराष्ट्र माझाला फेसबुक वरती १२६ जणांनी पसंती दिली आहे. लवकर आपण हि यांच्यासोबत महाराष्ट्र माझा फेसबुक परीवार मध्ये सामील व्हा. महाराष्ट्र माझा ऑर्कूट वरती देखील आहे. महाराष्ट्र माझाच्या ऑर्कूट कम्युनिटीचे ८७८ हुन अधिक सदस्य आहेत. आपण महाराष्ट्र माझा ला ऑर्कूट वर देखील सामील व्हा. इथे फोरम मार्फत आपन आनेक लोकांशी एकाच वेळा संवाद साधु शकता. आपल्या ऑर्कूट वरिल कम्युनिटीत सामील होण्यासाठी पत्ता: http://www.orkut.co.in/Main#Community?cmm=50996176 अथवा खालिल छायाचित्रावर टिचकी मारा.

महाराष्ट्र माझा ऑर्कूट कम्युनिटी

चला लवकर सामिल व्हा:

महाराष्ट्र माझा फेसबुक वर: http://www.facebook.com/MaharashtraMajha
महाराष्ट्र माझा ऑर्कूट वर: http://www.orkut.co.in/Main#Community?cmm=50996176